7 oktober 2026

Ingebroken zonder braaksporen: hoe kan dat?

Geen glas, geen splinters, toch iets weg: vijf manieren om binnen te komen zonder iets te forceren — en wat je ziet.

Geen gebroken ruit, geen splinters, geen vervormd kozijn — en toch is er iets weg. Dat kan: het Politiekeurmerk Veilig Wonen (CCV) beschrijft meerdere manieren om binnen te komen zonder iets te forceren. Vijf laten aan de buitenkant bijna geen spoor na — hieronder per oorzaak wat je wél ziet.

Insluiping. Het PKVW: "Bij insluiping maakt een inbreker gebruik van openstaande ramen of deuren om ongezien een woning binnen te komen." Wat je ziet: niets aan slot of kozijn. Het spoor zit in je herinnering: een raam op de kierstand, een achterdeur die aanstond tijdens het tuinwerk, een voordeur die open bleef bij het uitladen.

Flipperen. Het PKVW legt uit dat de inbreker "een stuk plastic, zoals een bankpas of buigbaar kunststof" gebruikt "om de dagschoot (sleuf) van het slot terug te duwen" — dat werkt op een deur die dicht is maar niet op slot. Wat je ziet: krasjes op de sluitplaat ter hoogte van de dagschoot, en soms niets.

Hengelen. Het PKVW beschrijft dat bij deuren met een brievenbus "een stuk ijzerdraad of een kleerhanger door de brievenbus" wordt gestoken. Wat je ziet: een brievenbusklep die niet meer netjes aansluit. Gaatjes boren. Daarbij wordt "een klein gaatje net onder het slot in een deur of raam" geboord. Wat je ziet: precies dat gaatje, soms nauwelijks zichtbaar in een donker kozijn.

Babbeltruc. Hier wordt niets geforceerd, want de deur gaat open. Het PKVW: "Bij een babbeltruc doet een oplichter zich voor als iemand met een betrouwbaar beroep, zoals een monteur, pakketbezorger of politieagent." Eenmaal binnen leidt hij de bewoner af en steelt waardevolle spullen; vaak zijn ouderen het doelwit. Wat je ziet: geen spoor aan deur, slot of kozijn — alleen dat er iets weg is uit een kamer waar een bezoeker was. Vraag daarom altijd om legitimatie en bel bij twijfel zelf het bedrijf. En reken niet op de kierstandhouder: de PKVW-beveiligingsrichtlijn noemt die op de voordeur een aanbeveling, maar stelt dat "een kierstandhouder geen functie heeft in het kader van inbraakwerendheid".

Wat je zelf kunt nagaan, in deze volgorde. Eén: stond er iets open of alleen dicht? Loop elke buitendeur en elk bereikbaar raam na. Twee: kijk net onder elk slot, aan de buitenzijde, of er een gaatje zit. Drie: kijk bij de brievenbus of er iets verbogen is. Vier: kijk op de sluitplaten of er krassen zitten. Vijf: denk terug of er iemand binnen is geweest die zich voordeed als monteur of bezorger. En check waar de sleutels lagen: het PKVW adviseert altijd de sleutel uit het slot te halen als je weggaat of gaat slapen.

Dit is het moment waarop je niets moet oplossen. De politie adviseert 112 te bellen als je vermoedt dat de daders nog in de buurt zijn en 0900-8844 als je aangifte wilt doen, en: "Ruim daarom de schade nog niet op en wacht tot u de politie gesproken heeft" — de politie komt onderzoek doen en probeert sporen veilig te stellen. Zonder braaksporen is het sluitwerk zelf vrijwel het enige bewijs. Pas daarna het herstel. Wat inbraakschade herstellen kost, staat met de andere tarieven in de prijsindex.